ŻŁOBEK
I PRZEDSZKOLE
ANGLOJĘZYCZNE

Mały Poliglota

INTENSYWNA NAUKA JĘZYKA
ANGIELSKIEGO W FORMIE ZABAWY

2-3 GODZINY DZIENNIE

NOWY

OBIEKT MONITOROWANY
Eliminacja zachowań niepożądanych
Dziecko poznaje fizyczne możliwości swego ciała, uczy się panowania nad nim oraz umiejętności opisania go. Uświadamia sobie władzę jaką posiada nad sobą, co pozwala mu kontrolować własne czyny i gesty. Dzięki temu lepiej panuje nad swymi popędami, potrafi zahamować nierozważne ruchy- co ułatwia mu wysłuchanie innych osób, pomaga w koncentracji uwagi i skupieniu się na wykonywanych czynnościach. Główny nacisk podczas ćwiczeń kładziemy na: odpowiednie słownictwo, umiejętność dokładnego nazywania części ciała, pokazania ich u siebie i u innych, na fotografii lub w lustrze.

czytaj dalej...
Poczucie własnej wartości dziecka
Poczucie własnej wartości jest pojęciem wieloznacznym i różnie pojmowanym. Używa się go zamiennie z terminami „samoocena”, „szacunek dla samego siebie”, „mniemanie o sobie”, „dobre samopoczucie”. „samoakceptacja”. Poczucie własnej wartości jest jedną z najważniejszych składowych osobowości oraz głównym regulatorem ludzkiego zachowania, ma duży wpływ na stosunek człowieka do siebie i do świata, w pojęciu tym zawierają się: poczucie własnej godności, szacunek do siebie, pewność siebie, zdolność podtrzymywania pełnionych ról, a także przekonanie jednostki, że potrafi ona poradzić sobie z wyzwaniami.

czytaj dalej...
Spokojnie, to tylko leworęczność
Twoje dziecko częściej sięga po zabawki lewą ręką? Chce jeść, czesać się, rysować tylko nią? Nie denerwuj się, prawdopodobnie jest leworęczne, podobnie jak około 15% populacji. Jeszcze nie tak dawno, leworęczności próbowano oduczyć. Nasi rodzice, dziadkowie znają przypadki przestawiania na siłę dzieci leworęcznych do pisania prawą ręką. Dziś wiadomo już, że wpływa to negatywnie na rozwój dziecka, które potem może mieć problemy z koncentracją, pamięcią, dysgrafią, dysleksją, dysortografią, czytaniem, pisaniem, a nawet mówieniem (jąkanie się). Zmiany powodują nadmierne i niepotrzebne przeciążenie półkuli mózgu, która nie jest dominująca. Dodatkowo jest to niepotrzebny stres dla dziecka, który z czasem może powodować obniżenie samooceny.

czytaj dalej...
Trudności koncentracji uwagi i pamięci
Koncentracja to umiejętność skupienia i utrzymywania uwagi na ściśle określonych zadaniach czy zagadnieniach. Umiejętność ta rozwija się stopniowo w toku życia jednostki. U malutkich dzieci mamy do czynienia z uwagą mimowolną, natomiast uwaga dowolna, kierowana rozwija się z czasem. Dzięki prawidłowej koncentracji jesteśmy w stanie kierować naszą uwagą, dostrzegać i robić to co istotne w danym momencie.

czytaj dalej...
BEZPIECZNE ZABAWY ZIMOWE, NIE TYLKO NA ŚNIEGU
„Zima, zima, zima, pada, pada śnieg! Jadę, jadę w świat sankami, sanki dzwonią dzwoneczkami: dzyń, dzyń, dzyń....” - Zima to przepiękny czas, dzieci uwielbiają zimę, ponieważ można lepić bałwana, rzucać się śnieżkami, jeździć na sankach, nartach oraz łyżwach. Dorośli nie przepadają za zimą, te przymrozki, trzeba skrobać samochód rano, zanim się wyruszy gdziekolwiek, droga jest śliska, parking nie zawsze odśnieżony, poza tym jest zimno, trzeba się cieplej ubierać, a ubranie dziecka zajmuje strasznie dużo czasu, ciągle gubią się rękawiczki, no i te choroby zimowe: grypa, angina, szkarlatyna... Strach się bać!

czytaj dalej...
Agresja u dzieci: czym jest?
Zgodnie z tym kryterium, dzieci chcą wypróbować własne siły i przeżyć radość ze zwycięstwa. Walka w zabawie zwykle jest to męska zabawa synów z ojcami; w walce słabsi okazują się ojcowie, bo poddają się, pozwalając dziecku zwyciężyć. Dziecko w ten sposób buduje wiarę w swoją niezwyciężoną siłę fizyczną, jest to nieprawdziwa wiedza o sobie, ale dziecko o tym nie wie. Z czasem miejsce ojca może zastąpić brat, kolega i inne dziecko; taką zabawę mogą oni odebrać jako atak i będą się bronić jak tylko potrafią, podejmą prawdziwą walkę i mogą pojawić się przykre następstwa, choć miała być to tylko zabawa.

czytaj dalej...
LISTA ZASAD, O KTÓRYCH NALEŻY PAMIĘTAĆ...
1. Wiek dziecka nie może być usprawiedliwieniem jego złego zachowania. Małe dzieci uczą się właściwego zachowania poprzez doświadczenie, a nie tylko poprzez to, co słyszą. Dlatego bez względu na wiek testują ustalone przez dorosłych granice, próbując w ten sposób dowiedzieć się, jakimi prawami rządzi się otaczająca je rzeczywistość.

czytaj dalej...
O stawianiu dzieciom granic
Granice odgrywają bardzo ważną rolę w procesie wychowania i socjalizacji dziecka. Potrzebują one uporządkowanego świata, chcą znać reguły, które nim rządzą – wiedzieć czego się od nich oczekuje, jaki charakter mają ich relacje z innymi ludźmi, na co mogą sobie pozwolić i co je czeka, gdy posuną się za daleko. Korzyści ze stawiania granic są następujące:

czytaj dalej...
Dzieci a przygotowania do Świąt
Wielkimi krokami zbliżają się święta Bożego Narodzenia. Magiczny czas rodzinnych tradycji, gotowania wigilijnych potraw, szukania gwiazdkowych prezentów, sprzątania i przystrajania domu. Zanim zaczniemy odpoczywać doświadczamy świątecznej gorączki. Praca, codzienne obowiązki, jasełka w przedszkolu plus dodatkowe przedświąteczne zdania mogą wywoływać u nas pośpiech, napięcie, rozdrażnienie. Szczególnie, kiedy w natłoku spraw słyszymy z ust naszej Pociechy „Pobawisz się ze mną?”.

czytaj dalej...
WYZNACZANIE GRANIC DZIECKU
Wyobraźmy sobie trzylatka, który decyduje o tym, kiedy chce iść spać, co chce jeść, o jakiej porze i w jakim miejscu. Co można powiedzieć o rodzinie, w której dziecko w ten sposób funkcjonuje? Czy oby wszystko jest w porządku? Dziecko w tym wieku jest jeszcze małe, ale z całą pewnością już teraz, to co robi, może rzutować na to, jak będzie czuło się i zachowywało w następnych latach. Przykładem może być 10 – latek, który całe swoje życie wychowywany był w tzw. bezstresowy sposób, nie mając wyznaczonych granic. Obecnie jego działanie po powrocie ze szkoły sprowadza się do grania w gry komputerowe i robi to, bo - jak sam mówi (przykład z życia wzięty) - nie bardzo wie co mógłby robić innego. Jako że nie postawiono w domu granicy, ile może grać, robił to tak długo, ile mu odpowiadało. Teraz, kiedy doszła do niego refleksja, że może mógłby robić też inne rzeczy, nie bardzo wie w jaki sposób się do tego zabrać, nie nauczył się, jak organizować swój czas.

czytaj dalej...
Rola i zadania psychologa w przedszkolu
Psycholog sygnalizuje problem i podpowiada rozwiązania. Ściśle współpracuje z wychowawcami. Sposoby, formy i metody pracy z dzieckiem zawsze są omawiane z rodzicami. Warto więc posłuchać tego, co o kłopotach dziecka sądzi psycholog. Pozwala to rodzicom zobaczyć dziecko z innej strony i jest pierwszym krokiem do pokonania problemów.

czytaj dalej...
O ROZSĄDNYM WYCHOWANIU DZIECI
Środowisko rodzinne, w którym się dziecko wychowuje, ma ogromny wpływ na kształtowanie się jego charakteru. Najczęściej rodzice w postępowaniu ze swoimi dziećmi powielają wzorce wychowawcze wyniesione z własnego domu rodzinnego. Jeżeli były one dobre, to odnoszą sukcesy wychowawcze, a ich dzieci łatwo nawiązują kontakty z dorosłymi i rówieśnikami, są śmiałe, odpowiedzialne, odporne emocjonalnie, radzą sobie z trudnościami. Jeżeli wzorce wychowawcze nie były dobre, napotykają na trudności z wychowaniem dzieci, które są zazwyczaj nieśmiałe, wycofane, mało zaradne życiowo. W dobie kryzysu rodziny i permanentnego pośpiechu cała rzesza rodziców nie radzi sobie z wychowaniem dzieci i popełnia podstawowe błędy wychowawcze. Najczęściej przez popełnianymi błędami są: nadmierne uleganie, niestabilność uczuciowa, brak ustalonych granic, brak konsekwencji w wychowaniu i stawianiu wymagań, stawianie wygórowanych wymagań, nadmierna opiekuńczość. Obserwując rodziców z dziećmi, można dostrzec jeszcze dwa problemy. Usuwanie wszelkich trudności, na które dziecko mogłoby napotkać, a także zaspokajanie wszystkich zachcianek dziecka. Powtarzanie takich zachowań może w przyszłości doprowadzić do braku odporności emocjonalnej, załamań w sytuacjach trudnych, problemów w podejmowaniu decyzji.

źródło: Bliżej Przedszkola, przygotowanie: Linda Hubner-Jasiura
O ZAPOBIEGANIU TRUDNOŚCIOM WYCHOWAWCZYM
Nie ma jedynej słusznej metody wychowania dziecka. Najważniejsze jest, jak postępujemy wobec dziecka i czy konsekwentnie przestrzegamy zasad, którymi się kierujemy.

- Zawsze należy z uwagą i spokojem wysłuchać tego co dziecko do nas mówi. Takie cierpliwe słuchanie uświadamia mu, że jest dla rodziców ważne i akceptowane.

- Należy unikać częstego wypowiadania negatywnych opinii o dziecku i ocen. Dotyczy to zarówno zachowania dziecka jak i jego działalności.

- Powinno się mówić do dzieci spokojnym, opanowanym głosem, a unikać krzyku. Krzyk przyczynia się do lękliwości, nieśmiałości, wycofania się, bierności, ucieczki lub chęci dominowania nad innymi czy też dążenie do rywalizacji.

- Nie trzeba chronić dzieci przed trudnościami dnia codziennego, porażkami itp. Rodzice tak postępujący ograniczają samodzielność dziecka, uniemożliwiają mu podejmowanie decyzji.

- Należy się powstrzymać od wypowiadania negatywnych opinii i ocen na forum. Ważne jest, by się wystrzegać głośnego wyrażania nieprzychylnych opinii wypowiadanych bezpośrednio do dziecka lub przy innych osobach- dzieciach i dorosłych.

- Konieczne jest podziwianie efektów dziecięcego działania i motywowanie do dalszego podejmowania prób rozwiązania problemu. Rolą rodziców jest zachęcanie dzieci do samodzielnego rozwiązywania problemów, wspieranie go w tym procesie, inspirowanie poprzez stwarzanie warunków do działania, mądre rozmowy, a na koniec podziwianie efektów jego starań.

- Należy wzmacniać dzieci w poszukiwaniu własnej wartości. Odbywać się to może poprzez chwalenie, jednak należy pamiętać o podkreśleniu, że dzięki temu, co zrobiło i jak się zachowało wszystkim jest teraz miło.

- Konieczne jest wspólne ustalanie granic, co wolno, a czego nie wolno robić, i sankcji za ich przekroczenie. Najlepiej jest wspólnie z dziećmi ustalić zasady, jakie będą obowiązywały w domu i konsekwencje jakie będą wynikały z powodu nieprzestrzegania ich. Należy jednak zadbać o to, aby dzieci rozumiały, to co do nich mówimy. Dlatego powinny być krótko, jednoznacznie i jasno sformułowane.

Dzieci powinny ponosić konsekwencje z powodu np. złego zachowania, nieprzestrzegania zasad i umów. Spędzanie kilku minut w samotności, aby dziecko się wyciszyło, uspokoiło, przemyślało swoje zachowanie, czy rozmowa z rodzicem, podczas której dorosły przedstawia swoje stanowisko, lub pozbawienie dziecka przyjemności, np.: ulubionej zabawki, to nie są kary których nie dało by się przeżyć. Karami, które mogą odbić się w psychice, są: poniżanie, wyśmiewanie, nadmierne krytykowanie.

źródło: Bliżej Przedszkola, przygotowanie: Linda Hubner-Jasiura
KODEKS PRZEDSZKOLAKA
KATALOG WARTOŚCI PRZEDSZKOLA ANGLOJĘZYCZNEGO „MAŁY POLIGLOTA” W KOŁOBRZEGU

Wartości ujęte w Katalogu:
◆ Kulturalny przedszkolak
◆ Koleżeński przedszkolak
◆ Samodzielny przedszkolak
◆ Zdrowy i bezpieczny przedszkolak
◆ Przedszkolak przyjacielem przyrody
◆ Przedszkolak kocha swoją rodzinę i zna tradycje świąt rodzinnych
◆ Przedszkolak dobrym Polakiem

KULTURALNY PRZEDSZKOLAK
Działania wychowawcze:
1. Opanowanie umiejętności kulturalnego jedzenia (itp. nie mówienie z pełnymi ustami itp.)
2. Szanowanie wspólnych zabawek i odkładanie ich na swoje miejsce.
3. Rozmawianie z dziećmi na temat prostych zasad savoir-vivre, stosowanie ich w sytuacjach codziennych.
4. Poszanowanie własności i wytworów pracy kolegów.
5. Utrwalenie nawyków kulturalnego zachowania się w miejscach publicznych (w sklepie, autobusie, kinie).
6. Dostarczenie dzieciom wzorców właściwego zachowania się (postawa nauczycielki, postacie z literatury, itp.)
7. Uczenie się używania zwrotów grzecznościowych w określonych sytuacjach (dzień dobry, do widzenia, proszę, przepraszam, dziękuję
8. Spokojne i ciche zachowanie się, podczas gdy inni odpoczywają.
9. Wdrażanie dzieci do respektowania poleceń dorosłych.
10. Dbanie o higienę ciała i estetyczny wygląd.

KOLEŻEŃSKI PRZEDSZKOLAK

Działania wychowawcze:
1. Opiekowanie się nowymi kolegami oraz tymi, którzy tej pomocy potrzebują.
2. Zawieranie umów z dziećmi dotyczących właściwego zachowania się w przedszkolu.
3. Sprawianie radości innym dzieciom przez składanie życzeń, urodzinowych.
4. Dostrzeganie i przeciwstawianie się przejawom samolubstwa, dokuczania, złośliwości.
5. Wyrabianie nawyku uprzejmego witania się z kolegami spotkanymi w szatni lub na podwórku (mówienie „Cześć”, „Dzień dobry”, itp.)
6. Słuchanie kolegów pełniących dyżur w grupie, podporządkowywanie się ich poleceniom.
7. Uczenie się właściwego zachowania podczas rozwiązywania zaistniałego konfliktu używanie zwrotów grzecznościowych, korzystanie z pomocy i doradztwa nauczycielki.
8. Uczenie się oceny własnych zachowań, rozróżnianie dobra od zła (wykorzystanie literatury).
9. Rozumienie, że inni mają takie same potrzeby jak ja: uczestnictwa w zabawach, korzystania z zabawek, (w związku z tym dzielenie się nimi).
10. Udział w konkursach wewnątrz i międzyprzedszkolnych.

SAMODZIELNY PRZEDSZKOLAK

Działania wychowawcze:
1. Dostarczanie wzorców zachowań poprzez literaturę dziecięcą.
2. Nauka ubierania się i rozbierania.
3. Nauka przewracania rzeczy na prawa stronę.
4. Nauka samodzielnego korzystania z toalety.
5. Nauka mycia rąk z zachowaniem kolejnych etapów.
6. Nauka prawidłowego mycia zębów.

ZDROWY I BEZPIECZNY PRZEDSZKOLAK

Działania wychowawcze:
1. Przestrzeganie określonych zasad dotyczących bezpieczeństwa podczas pobytu w przedszkolu, w sali, na podwórku, w łazience, podczas zajęć itp.
2. Przestrzeganie zasad dotyczących niebezpiecznych zabaw zapałkami i innymi niebezpiecznymi przedmiotami, w niedozwolonych miejscach .
3. Przestrzeganie zakazu samowolnego korzystania z urządzeń elektrycznych podłączonych do sieci.
4. Przestrzeganie zakazu zrywania nieznanych roślin i grzybów.
5. Dbanie o higienę.
6. Poznanie podstawowych zasad zdrowego odżywiania.
7. Poznanie zasad uczestnictwa w ruchu drogowym.
8. Rozumienie potrzeby pobytu na świeżym powietrzu.
9. Wycieczki oraz spacery do parku i wokół przedszkola.
10. Pogadanki dotyczące zachęcania dzieci do czynnego wypoczynku, poszanowania środowiska przyrodniczego, do ograniczania czasu spędzanego przed telewizorem.
11. Organizowanie teatrzyków o tematyce prozdrowotnej.
12. Nauka wierszy i piosenek o tematyce prozdrowotnej.
13. Przenoszenie (w okresie wiosenno-letnim) zabaw ruchowych do ogrodu.
14. Dostarczanie wzorców właściwego zachowania.
15. Spotkania ze specjalistami, np. lekarzem, weterynarzem, policjantem, strażakiem, itp., poznanie niektórych możliwości radzenia sobie w sytuacjach zagrażających własnemu bezpieczeństwu.
16. Praktyczna nauka numerów alarmowych z udziałem zaproszonych gości (strażak, ratownik medyczny, policjant)
17. Codzienna realizacja ćwiczeń porannych.
18. Zapewnienie dzieciom możliwości wyciszenia się i odpoczynku oraz stosowanie zabaw relaksacyjnych.
19. Nauka bezpiecznego przechodzenia przez jezdnię.
20. Zachęcanie do próbowania nowych smaków ( degustacja soków, surówek, owoców, warzyw).

PRZEDSZKOLAK PRZYJACIELEM PRZYRODY

Działania wychowawcze:
1. Kształtowanie postaw proekologicznych.
2. Wprowadzanie dzieci w świat przyrody, ukazywanie jej piękna.
3. Kształtowanie opiekuńczej postawy dzieci w stosunku do zwierząt i roślin.
4. Ukazywanie sposobów chronienia przyrody.
5. Podejmowanie przez dzieci konkretnych działań na rzecz środowiska naturalnego.

RZEDSZKOLAK KOCHA SWOJĄ RODZINĘ I ZNA TRADYCJE ŚWIĄT RODZINNYCH

Działania wychowawcze:
1. Pobudzanie ciekawości do interesowania się tradycjami swojej rodziny. 2. Zacieśnianie więzi rodzinnych poprzez udział rodziców i dziadków w uroczystościach i imprezach organizowanych w przedszkolu (zajęcia otwarte, uroczystości okolicznościowe)
3. Budzenie szacunku dla dziadków, rodziców i innych członków rodziny.
4. Wspólne świętowanie z okazji różnych świąt i uroczystości.
5. Przeżywanie radości z bycia razem.
6. Uwrażliwienie dzieci na potrzeby innych członków rodziny.
7. Samodzielne podejmowanie prostych obowiązków w domu i w przedszkolu, sprzątanie swoich zabawek, układanie książek, opieka nad zwierzętami.

PRZEDSZKOLAK DOBRYM POLAKIEM

Działania wychowawcze:
1. Rozwijanie zainteresowania własną miejscowością i regionem.
2. Dostarczanie wiedzy nt. ojczyzny (stolica, najważniejsze rzeki i miasta, położenie na mapie).
3. Nabywanie właściwego stosunku do symboli narodowych.
4. Uświadomienie i wpajanie szacunku do kultury własnego narodu i jego dziedzictwa (m.in. muzea, galerie, zabytki, postacie historyczne).
5. Zainteresowanie dzieci niektórymi krajami i Państwami.
6. Kształtowanie akceptacji odmienności ludzi, także z innych krajów i kontynentów.
7. Uświadamianie dzieciom ich przynależności narodowej (podczas zajęć i przy nadarzających się okazjach).

opracowała: Linda Hubner- Jasiura