1,5 LATKI – GRUPA BEES (Archiwum 2020/2021)

Uczymy się i rozwijamy się przez zmysły. Wszystkie informacje zmysłowe docierające z ciała i z otoczenia są niezwykle ważne dla budowania wiedzy o sobie (swoim ciele, położeniu poszczególnych części ciała) i wiedzy o świecie. W prawidłowym rozwoju dziecka niezwykle ważny jest ruch i bezpośrednie doświadczenia zmysłowe. Dobrze zaplanowane i systematycznie wykonywane codzienne czynności oraz właściwa zabawa stanowią solidny fundament do prawidłowego rozwoju. 

Czy zdarzyło się kiedyś Państwu, że musieli wysłuchać nieprzyjemnej informacji o swoim dziecku od nauczyciela, lub opiekuna, np. że było niegrzeczne, że uderzyło kolegę, że nie słuchało polecań itp.? Zapewne tak, ponieważ nie ma idealnie grzecznych dzieci, takie nie istnieją. Czy pamiętają Państwa, jak się czuli w tej sytuacji? Myślę (ponieważ sama nie mam dzieci), że takim rozmowom towarzyszą bardzo nieprzyjemne odczucia. Zapewne myśleli sobie Państwo: „co ona znowu chce od mojego dziecka, nie wierzę, że mogło zrobić coś takiego” – jest to jak najbardziej normalna reakcja, świadcząca o prawidłowej postawie rodzica wobec dziecka. 

Wychowanie bez krzyku to jedna z popularniejszych metod wychowawczych. Stosując kreatywną dyscyplinę, rodzice mogą pokazać swoim dzieciom granice zachowań. Prowadzić je przez życie, a nie walczyć z nimi. 

Wychowanie dziecka to sztuka. Jednym z jego tradycyjnych elementów jest karanie i nagradzanie. Według niektórych pedagogów nagrody i kary, stosowane przez wielu rodziców w dobrej wierze, mogą zaburzać rozwój niezależności dzieci oraz podkopywać ich poczucie własnej wartości. Czy wychowanie bez kar i nagród jest możliwe? 

Rozwój emocjonalny dzieci w wieku przedszkolnym cechuje się wzbogaceniem i zróżnicowaniem życia uczuciowego. Związane jest to zarówno z dojrzewaniem układu nerwowego, jak i z wpływem oddziaływań środowiskowych. Na okres przedszkolny przypada prawdziwy rozkwit uczuć i ich bogactwo. W tym wieku dziecko przeżywa zazdrość, gniew, strach, lęk, radość, przyjemność, sympatię, zmartwienie, ciekawość. Zaczynają się kształtować uczucia społeczne, moralne, estetyczne i intelektualne. 

W księgarniach pełno jest książek kolorowych, suto ilustrowanych. Do kąpieli, do zabawy. Rodzice pamiętający bure książki z własnego dzieciństwa, łatwo dają się uwieść tym cackom. Książki – domki puchatych misiów, książki – zwierzęta łypiące plastikowymi oczyma, książki – pękate pudełka, z ukrytymi w środku zabawkami, niczym czekoladowe jajka-niespodzianki. 

W domu rodzinnym dziecko przebywa pod stałą opieką rodziców. Szczególnie ważna jest dla niego matka, ponieważ zaspokaja większość jego potrzeb, właśnie ta opiekuńczość macierzyńska rodzi więź, która będzie rzutować na wszystkie przyszłe stosunki młodego człowieka z innymi ludźmi. Dziecko w domu uczy się miłości, przyjaźni, lojalności, ufności i poświęcenia. Trzyletni maluszek w swoim krótkim życiu postrzega świat takim, jakim ukazują mu go najbliżsi. Z chwilą, gdy zbliża się trzeci rok życia, w maluchu istnieje już postrzeganie siebie, jako odrębnej osoby, wtedy jest dobry czas, aby jeśli dziecko wcześniej nigdzie nie uczęszczało, zapisać je do przedszkola 

Rodzina jest najważniejszym elementem więzi społecznych dziecka. Stworzenie atmosfery szczęścia, miłości i zrozumienia przez zaspokajanie potrzeb dziecka w rodzinie jest warunkiem jego prawidłowego rozwoju.