1,5 LATKI – GRUPA BEES (Archiwum 2020/2021)

Współczesna cywilizacja podarowała ludziom wygodniejsze życie, zabierając jednocześnie przejrzyste powietrze, czystą wodę, urodzajną glebę, zdrową żywność i to, co najważniejsze – wrażliwość na otaczającą przyrodę. Kształtowanie postaw proekologicznych należy zacząć już w przedszkolu. Edukacja ekologiczna dzieci powinna być świadomą i zamierzoną działalnością nauczycieli i rodziców. O ekologii słyszy się coraz częściej. O tym, iż należy dbać o środowisko przyrodnicze nie trzeba nikogo specjalnie przekonywać. Jednak życie pokazuje, że choć większość z nas deklaruje potrzebę ochrony przyrody to tylko na deklaracjach poprzestaje. Wystarczy obejrzeć trawniki lub pójść na spacer do lasu, by przekonać się jak dużo jest do zrobienia w dziedzinie podnoszenia świadomości ekologicznej. 

Z punktu widzenia neurobiologicznego, długo przed tym zanim dziecko staje się małym poliglotą, jest małym geniuszem-lingwistą. Pamięć językowa rozwija się już w okresie prenatalnym. Noworodek godzinę po porodzie jest zdolny do odróżnienia głosu matki od głosu obcej mu osoby, a z czasem jego płacz tonacją przypomina tę charakterystyczną dla języka, którym posługuje się matka, co dowodzi tezie, że dziecko jest biologicznie zaprogramowane na naukę dowolnych języków znajdujących się w jego otoczeniu. Badania jednoznacznie wskazują, że aktywność neuronów dziecka w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym aż dwukrotnie przewyższa aktywność neuronów dorosłego, zatem okres wczesnego dzieciństwa jest doskonałym (i niepowtarzalnym) momentem na wykorzystanie w pełni potencjału przyswajania języków obcych. 

Promocja zdrowia jest nową, rozwijaną na świecie od lat 80. XX w. strategią działań dla umocnienia zdrowia ludzi – jednostek i społeczności. W 1986 r., w podstawowym dokumencie – Karcie Ottawskiej Promocji Zdrowia – promocję zdrowia zdefiniowano jako proces umożliwiający ludziom zwiększenie kontroli nad własnym zdrowiem i jego poprawę. Najbliższe tej definicji jest nieco zmodyfikowane znane hasło: Nasze zdrowie w naszych rękach. Oznacza ono, że ludzie – jednostki i społeczności – mogą i powinni podejmować działania w zakresie zapobiegania chorobom oraz poprawy i wzmacniania swojego zdrowia. 

W wychowaniu dziecka bardzo ważnym elementem jest wychowanie patriotyczne. Termin „patriotyzm” powstał w XVIII w. i oznaczał początkowo określony program polityczny. Z czasem pojęcie to nabrało bardziej ogólnego charakteru. O patriotyzmie zaczęto mówić, jako o stosunku do swego kraju, o emocjonalnym z nim związku. 

Dziecko poznaje fizyczne możliwości swego ciała, uczy się panowania nad nim oraz umiejętności opisania go. Uświadamia sobie władzę jaką posiada nad sobą, co pozwala mu kontrolować własne czyny i gesty. Dzięki temu lepiej panuje nad swymi popędami, potrafi zahamować nierozważne ruchy- co ułatwia mu wysłuchanie innych osób, pomaga w koncentracji uwagi i skupieniu się na wykonywanych czynnościach. Główny nacisk podczas ćwiczeń kładziemy na: odpowiednie słownictwo, umiejętność dokładnego nazywania części ciała, pokazania ich u siebie i u innych, na fotografii lub w lustrze.

Poczucie własnej wartości jest pojęciem wieloznacznym i różnie pojmowanym. Używa się go zamiennie z terminami „samoocena”, „szacunek dla samego siebie”, „mniemanie o sobie”, „dobre samopoczucie”. „samoakceptacja”. Poczucie własnej wartości jest jedną z najważniejszych składowych osobowości oraz głównym regulatorem ludzkiego zachowania, ma duży wpływ na stosunek człowieka do siebie i do świata, w pojęciu tym zawierają się: poczucie własnej godności, szacunek do siebie, pewność siebie, zdolność podtrzymywania pełnionych ról, a także przekonanie jednostki, że potrafi ona poradzić sobie z wyzwaniami.

Twoje dziecko częściej sięga po zabawki lewą ręką? Chce jeść, czesać się, rysować tylko nią? Nie denerwuj się, prawdopodobnie jest leworęczne, podobnie jak około 15% populacji. Jeszcze nie tak dawno, leworęczności próbowano oduczyć. Nasi rodzice, dziadkowie znają przypadki przestawiania na siłę dzieci leworęcznych do pisania prawą ręką. Dziś wiadomo już, że wpływa to negatywnie na rozwój dziecka, które potem może mieć problemy z koncentracją, pamięcią, dysgrafią, dysleksją, dysortografią, czytaniem, pisaniem, a nawet mówieniem (jąkanie się). Zmiany powodują nadmierne i niepotrzebne przeciążenie półkuli mózgu, która nie jest dominująca. Dodatkowo jest to niepotrzebny stres dla dziecka, który z czasem może powodować obniżenie samooceny. 

Koncentracja to umiejętność skupienia i utrzymywania uwagi na ściśle określonych zadaniach czy zagadnieniach. Umiejętność ta rozwija się stopniowo w toku życia jednostki. U malutkich dzieci mamy do czynienia z uwagą mimowolną, natomiast uwaga dowolna, kierowana rozwija się z czasem. Dzięki prawidłowej koncentracji jesteśmy w stanie kierować naszą uwagą, dostrzegać i robić to co istotne w danym momencie.